دیوید چیپرفیلد، برنده جایزه معماری پریتزکر 2023

دسته بندی :پروژه های معماری جهان, مسابقات ۲۱ اسفند ۱۴۰۱ آرشیتکت 2289

این مقاله آخرین مصاحبه با معمار بریتانیایی دیوید چیپرفیلد است، کسی که برنده جایزه معماری پریتزکز سال را برای “گزیده گویی اما متحول کننده” دریافت کرد. این جایزه برای 4 دهه فعالیت حرفه ای او است. او توضیح میدهد که تلاش و پشتکار بدون داشتن استعداد و نبوغ ، چگونه باعث رسیدن به موفقیت میشود.

چیپرفیلد اکنون به گری، سیزا و پیانو، که به ترتیب در سال‌های 1989، 1992 و 1998 برنده این جایزه شدند به عنوان برنده جدید جایزه معماری پریتزکر می‌پیوندد.

او پنجمین معمار بریتانیایی است که پس از جیمز استرلینگ در سال 1981، نورمن فاستر در سال 1999، زاها حدید در سال 2004 و ریچارد راجرز در سال 2007 موفق به دریافت معتبرترین جایزه معماری شده است

آقای چیپرفیلد در گفتگو با پادکست چهره به چهره دیزین که ابتدا در سال 2020 منتشر شد، به موسس و سردبیر این مجله گفت که راجع به خود این حس را دارد که یک مقدار جعلی است.

معمار بریتانیایی دیوید چیپرفیلد

وی گفت: عزم و تعهد می تواند یک استعداد را جبران کند. “این بحثی است که من با همسرم زیاد دارم، فکر نمی‌کنم به عنوان یک معمار آنقدر با استعداد باشم، احتمالاً فقط پشتکار بیشتری دارم.چیپرفیلد توضیح داد که علیرغم تکمیل ساختمان‌هایی که برنده جوایز متعدد در سراسر جهان شده اند، او هنوز از سندروم فریبنده رنج می‌برد و ادعا می‌کند که در مقایسه با برخی از هم‌ دوره های خود احساس «ریاکاری یا ساختگی بودن» دارد. 

او در ادامه می گوید، من هنوز هم احساس ریاکاری بودن و ساختگی بودن را دارم و احساس میکنم چیزهایی را با هم ترکیب کرده ام که یک معمار بالغ آرزو میکند روزی بالغ شود.

شما باید به دفتر رنزو پیانو بروید تا متوجه منظور من بشید که من چطور تحت تاثیر قرار گرفتم و در عین حال افسرده شدم چون فکر می کنید اینجا یک دفتر یک معمار بالغ واقعی است و من حدس می زنم که مجبور شدم این موارد رو با هم قاطی کنم.

من شخصیت با استعدادی مثل رنزو نیستم ، من یک کاتالیزور خوب هستم، فکر می کنم یک تحریک کننده خوب هستم، من یک استراتژیست خوب هستم و یک هدف دارم اما استعدادهای خلاق ذاتی مثل رنزو یا شاید فرانک گری یا آلوارو سیزا را در حالت عادی ندارم. بنابراین، از این نظر، من کمی جعلی هستم ولی از دریافت این افتخار خارق العاده و ارتباط با دریافت کنندگان قبلی بسیار خوشحالم.

برای عضویت در خبرنامه و دریافت جدیدترین مقالات سایت فرم زیر را تکمیل کنید.

در این مصاحبه، چیپرفیلد توضیح داد که چگونه با زاها حدید در انجمن معماری لندن هم دوره بوده است و حدید به او کمک کرده تا این دوره را بگذراند. زاها تا زمان مرگش برای من یاداور این بود که اگر او نبود، شکست می‌خوردم و او دیپلمم را برایم گرفت. او پیش از تأسیس دفتر کار خود در اواسط دهه 1980، در هر دو استودیو فاستر و راجرز کار کرد، علی‌رغم اینکه سبک فناوری پیشرفته‌ای که در دفاتر آن‌ها پیشگام بود، پذیرفته نشد.او گفت: «کاملا خنده داره ولی من علاقه خاصی به فناوری پیشرفته نداشتم. اگرچه این فرصت را داشتم که به پاریس بروم و مرکز پمپیدو را در حین ساخت و ساز با ریچارد ببینم و فکر می کردم که این تنها جذاب ترین ساختمانی است که تا به حال دیده ام.”

جایزه پریتزکر

چیپرفیلد در سال 2010 مدال طلای سلطنتی RIBA و در سال 2013 نشان پریمیوم امپریال را دریافت کرد. در سال 2020  نشان نخبگان اصحاب افتخار که یکی از بالاترین جوایز موجود برای یک شهروند بریتانیایی است را دریافت کرد و یکی از موفق ترین استودیوهای جهان را با دفاتری در بریتانیا، آلمان، ایتالیا و چین اداره می کند.

استودیوی او ساختمان‌های برجسته متعددی را تکمیل کرده است، از جمله موزه ادبیات مدرن در مارباخ آلمان، که در سال 2007 جایزه استرلینگ را دریافت کرد.

پروژه های مهم دیگر عبارتند از: موزه Neues، مرکز خدمات Ernsting، موزه Folkwang  در آلمان، ساختمان جام آمریکا در اسپانیا و موزه Hepworth Wakefield و رودخانه و قایقرانی در بریتانیا که همه برای جایزه استرلینگ در فهرست نهایی قرار گرفتند.

 

نظر شما راجع به نقش استعداد و پشتکار در موفقیت و رسیدن به یک هدف خاص  چیست؟

امتیاز دهید
آرشیتکت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لینک کوتاه: