برای همه ما جذاب و لذت بخش خواهد بود که خانه مان پنجره های بزرگ نورگیری داشته باشد و آنها را به توانیم به روی منظره زیبای باغی سرسبز باز کنیم. طراحی مجتمع مسکونی باغ ناژوان در بهار ۱۳۹۰ به شرکت فرایند منطقی درطراحی معماری و معماران آن الهام گرامی زاده، و احسان حسینی سپرده شد. مکان این پروژه در منطقه ناژوان اصفهان، در سمت غربی زاینده رود و در میان باغ‌های سرسبز فراوانی قرار گرفته است.

مشخصات پروژه مجتمع مسکونی باغ ناژوان اصفهان

مکان: کوچه شیرانی، ناژوان، اصفهان
گروه معمار: شرکت فرایند منطقی درطراحی معماری‏
معماران: الهام گرامی زاده، احسان حسینی
سال: ۱۳۹۲-۱۳۹۰
مساحت زمین: ۴۵۰ مترمربع
مساحت همکف: ۲۹۰ مترمربع
زیربنای ساخت: ۱۳۰۰ مترمربع
جوایز: رتبه دوم جایزه معمار۹۲ در بخش ساختمان های مسکونی

در حقیقت، محل این سایت در مرز شهر و باغ واقع شده و خود پروژه در یک کوچه بن بست قرار دارد. همزمان با این پروژه، ساختمان همجوار مجتمع ناژوان در حال ساختمان سازی بود. طبق مقررات شهرداری اصفهان، هیچ طبقه ای مجاز نیست که در ارتفاع کمتر از ۱۷۰ سانتی متری پنجره داشته باشد و علت این امر نیز کاهش میزان دید به داخل خانه همسایه ها و حفظ حریم خصوصی آنها است.

علاوه بر آن، این ساختمان قبلا به این صورت طراحی شده بود که یک واحد آن رو به سمت جنوب و واحد دیگر رو به سمت شمال باشد. تیم معمار با تخریب پله ها و حفظ ساختار بتنی تصمیم گرفت که یک واحد را رو به غرب و واحد دیگر را رو به مشرق بسازد. با توجه به اهمیت نور طبیعی و تاثیر آن در معماری داخلی با این کار، هر دو واحد نه تنها به طور همزمان از نور شرقی و جنوبی بلکه از تهویه طبیعی باغ‌های سبز مجاور نیز بهره خواهند برند.

دو ساختمان این مجتمع به صورت L (حرف “ال” لاتین) در مجاورت هم قرار گرفته اند؛ معماران کوشیدند و ساکنان دو واحد مجاور هم در هر طبقه را قانع کرده تا برای حفظ حریم شخصی شان در حدفاصل آنها یک دیواره حائل و مشترک ساخته شود.

با این اوصاف، ایده پروژه مجتمع مسکونی ناژوان با این ویژگی ها شکل گرفت:

ساختمان با نمای یکدست و دیواره‌ی حائل و مشترک مجهز شود که در عین بهره گیری از منظره و روشنایی باغ‌های شمالی، قوانین شهرداری و حریم خصوصی همسایگان محفوظ بماند. علاوه بر آن، دیواری با سازگاری کامل با محیط مجتمع طراحی شود که بتواند نقش مرز بین شهر و باغ را ایفا کند. از نقطه نظر معماران، دیوار تنها یک ارتفاع نیست. دیوار یک حجم بزرگ است که می تواند رابط مناسبی بین فضای داخل و خارج ساختمان باشد که بطور متقابل همدیگر را تحت تاثیر قرار می دهند. این دیوارها نه تنها فضاهای پشت را تعریف می کند بلکه بخشی از نمای طبیعی ناژوان است.

همچنین بخش‌های مجزایی در بالکن طراحی شد که به هنگام تماشا کردن از داخل خانه، هر یک تجربه متفاوتی از فضای بیرون به دست می دهد و این در حالی است که حریم خصوصی همسایگان همچنان محفوظ می ماند. در نهایت، ادغام این بخش ها در طبقات و اتاق‌های مختلف این مجتمع، نمایی پویا می سازد که با محیط اطراف کاملا سازگار است.

نمای ساختمان آجری است. بنابراین، شکاف و چین خوردگی‌های سطح نما باعث ایجاد قسمت‌هایی در دیوار شده که دید رو به همسایه‌ی بالایی را محدود کرده و جهت فضاهای پشتی را به سمت درختان شمال غربی تغییر داده که در اطراف رودخانه نزدیک به محل پروژه قد برافراشته اند. با یک تخته چوبی به همراه چند گلدان و ورقه‌های پلاستیکی نیمه شفاف برای هر واحد در هر طبقه یک باغچه درست شده است. نام این پروژه یعنی باغ ناژوان هم از این باغچه‌های کوچک برگرفته شده است.

جزئیات دیوار در فاز ۲ این گونه‌ای مشخص شده است که کل پنجره‌ها با بلوک‌های آجری هماهنگ و یکدست بوده و آجرها کاملا دست نخورده باقی بمانند. در این فاز همچنین،اسکلت بتنی برای سازه در نظر گرفته شده و در خصوص تاسیسات هر واحد علاوه بر سیستم گرمایشی پکیج، از سیستم خنک کننده‌ی کولر پشت بام و پنکه هوایی/سقفی استفاده می‌کند.

این پروژه در بخش ساختمان‌های مسکونی در سیزدهمین دوره “جایزه معمار ۹۲” رتبه دوم را کسب کرد.

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *