معماری: Yanko Apostolov Architects
موقعیت: صوفیا، بلغارستان
مساحت: ۱۸۲۵۰ متر مربع
سال: ۲۰۱۴
معمار: به دنبال پیوستن اخیر بلغارستان به اتحادیه اروپا، فاز اول مجتمع موزه ملی در صوفیه، در زمانی رخ میدهد که جامعه بلغاری زیر ارزیابی مجدد ارزش های فرهنگی است و نیاز به یک هویت مثبت و یک اعتماد به نفس جدید دارد.


مجتمع موزه در مرکز تاریخی پایتخت توسط صندوق اروپا برای توسعه مجدد منطقه پایه گذاری شد و دو مجموعه مهم هنری کشور از گالری هنر ملی و گالری بین المللی برای هنرهای خارجی را به نمایش خواهد گذاشت.


تاریخ مکان
مجتمع موزه در میدان الکساندر نوسکی قرار دارد که این مکان دربردارنده تاریخ فوق العاده ای میباشد. در طی قرن های گذشته میدان کلیسای جامع و ساختمان های اطراف آن تحولات زیادی را دیده اند که تاثیر عمیقی بر نحوه ارتباط این مکان با شهر داشته است.


میدان الکساندر نوسکی همراه با مکان موزه در سال ۱۹۲۶


The Royal Printing House: ساخته شده در۱۸۸۷


در اوخر قرن ۱۹ ساختمان سه طبقه Royal Printing Houseمیدان را به شرق قاب میکرد. در پایان جنگ جهانی دوم ساختمان به شدت خسارت و آسیب دیده بود. این ساختمان ابتدا برای نیازهای دانشگاه فنی تطبیق داده شد و بعدا برای نیازهای گالری ملی برای هنرهای خارجی استفاده شد.


ساختمان سابق دانشگاه فنی وگالری ملی برای هنرهای خارجی، ۲۰۱۰

افزایش شعبه های جدید دانشگاه در دهه ۵۰ و متعاقبا انطباق ساختمان Royal Printing Houseبه عنوان گالری ملی برای هنرهای خارجی در دهه ۸۰ آن مکان را بطور کامل به عنوان یک بلوک شهری محصور کرد.
در اواسط دهد ۹۰، پس از فروپاشی کمونیسم و عدم قطعیت مالکیت، سازماندهی مجدد نهادهای دولتی ساختمان دانشگاه فنی و حیاط داخلی آن را به عنوان یک مکان فرسوده خالی بر جای گذاشت.

حیاط داخلی قبل از شروع ساخت وساز: حفاری های قبلی مکان و ساختمان های پرکننده حیاط داخلی را از خیابان های اطراف جدا کرده بود


نما از سالن توربین قدیمی ازمایشگاه های دانشگاه: با وجود وضعیت ویران ساختمان، پتانسیل ایجاد یک ارتباط خاص بین گالری های موزه و حیاط داخلی از ابتدا آشکار بود.


طراحی موزه:
در سال ۲۰۱۰ تغییر شکل نهایی این بلوک شهری با فراخوانی یک مسابقه بین المللی معماری که توسط وزارت فرهنگ بلغارستان برای تبدیل این مکان به یک موزه بین المللی برای هنرهای بصریبرگذار شده بود آغاز گردید، که هدف آن آوردن قرنهای مختلفی از هنر بلغاری، اروپایی، آسیایی و آفریقایی در زیر یک سقف بود.


یک بخش طولانی درسراسر حیاط مجمه سازی موزه

برندگان مسابقه YankoApostolov و Museoplan بر تاریخ منحصر بفرد مکان و پتانسیل حیاط موجود، برای تبدیل شدن به یک قلب نمادین از موزه و مکان ملاقات برای شهروندان و بازدید کنندگان از شهر صوفیه تکیه کرده بودند.
حیاط داخلی محصور شده، هم اکنون برای اتصال به خیابان های اطراف ارتقا یافته است که یک فضای فرهنگی عمومی جدید ایجاد کرده است، یک باغ مجسمه با فضای باز که برای نصب آثار هنری و رویدادهای خاص عمومی استفاده می شود.


دیاگرام گردش مجتمع موزه
با استفاده از پوشش آهکی Vratza که بسیار در این شهر استفاده شده است، بافت ساختمان جدید انبوه پیچیدگی را در حالی که سلسله مراتب حجمی ای را که نزدیک کلیسای جامع الکساندر نوسکی و خطوط سقفی موزه ملی هنرهای خارجی برقرار بود را حفظ میکند، کامل می نماید.
با قرار گرفتن در خطوط مهمی از دید، بازسازی حیاط به عنوان یک وسیله جهت یابی عمل میکند و یک نقطه عطفی است برای بازدیدکنندگان موزه.


یک طیف کاملی از برنامه های موزه اطراف حیاط باز سازماندهی میشوند که باعث دستیابی به ائتلاف بهینه کاربرد موزه های هنر، فضاهای عمومی، دفترهای مدیریتی، انبار هنر و آزمایشگاه های مرمت و بازسازی میشود. زمین ارتفا یافته جدید، به عنوان یک جدا کننده افقی عمل میکند که فضاهای عمومی و گالری های هنر بالا را از انبار هنر و فضاهای خدماتی پایین جدا میکند.


با پروژه استفاده مجدد از ساختمان تطبیقی، مجتمع موزه ملی بطور زیادی استفاده از انرژی مجسم شده برای استفاده بهینه از مکان مورد نظر، بازیافت و استفاده از مواد محلی را کاهش داد. نمای تهویه و استفاده از مواد جدید، یک ساختمان با عملکرد بالا ایجاد میکند. سایه بیرونی و کنترل پویای نور، محیط دیدنی بهینه ای را د رگالری ها فراهم میکند در حالی که استفاده از انرژی را حداقل میسازد. اندوخته هوا بواسطه یک سیستم کف کاذب در سراسر موزه بطور زیست محیطی پایدار نگه داشته میشود، درحالی که تهویه مخلوط- حالت در دفاتر مدیریتی بیشتر مصرف انرژی را بهینه میکنند و آسایش را بهبود میدهند. سقف های سبز و محوطه سازی پایدار در برابر خشکی و تشنگی اثر جزیره گرمایی را کاهش میدهد و همچنین استفاده ار آب را به حداقل میرساند.


ارتباط فرهنگی
مجتمع موزه ملی به مرکز شهر صوفیه یک ارزش فرهنگی میبخشد. این پروژه یک محدوده از دست رفته را بازیابی کرده و به آن معنی جدیدی میبخشد؛ یک مکانی که در آن هنر میتواند ایده های جدید را وارد زندگی روزانه مردم و بازدیدکنندگان شهر صوفیه کند.


فاز اول و در نهایت فاز دوم (ساخت آن برای سال ۲۰۱۵ برنامه ریزی شده است) دو مرحله حیاتی در یک طرح جامع گسترده برای ایجاد یک خوشه موزه میباشند که همکاری بین مجموعه های ملی و کالبد تاریخی شهر را ترویج و توسعه میدهد.

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *