معماران: Joan Puigcorbe
موقعیت: Costa Rica, San Jose

شفافیت و پیوستگی دید از داخل به خارج از ویژگی های این خانه است. همچنین در این بنا مرزهای بین درون و بیرون از بین رفته است. هنگام ورود به خانه با لایه هایی از شیشه و گیاه روبرو میشویم که موجب تار شدن دید و منظر شده اند. دید و منظری که به کمک ۲ صفحه ی افقی (سقف و کف) قاب شده است. در بخش ورودی فضاهای پر و خالی به کمک ماده، آب، گیاه و آسمان با هم مرتبط هستند اما در بخشهای دیگر خانه شاهد دیدهایی متقاطع هستیم و ارتباط بین پر و خالی به کمک مصالح برقرار می شود.

خانه در تطابق کامل با منظر محیط طراحی شده است و ابعاد جدیدی از توپوگرافی را به منصه ی ظهور می گذارد به این صورت که از نور، سایه، زمین، آب و هوا به وفور استفاده می کند. فرم کلی نیزکاملاً خوانا و بیان فضایی آن بیانی روان است. قرار دادن اتاق های خواب در ضلع کناری موجب ایجاد فضایی میانی در بین احجام شده که به کاربری های عمومی تر مانند آشپزخانه، ناهار خوری، اتاق نشیمن، استخر و ایوان اختصاص یافته است. در این خانه، آشپزخانه به مثابه تندیسی بر بخش عمومی منزل حکومت می کند. طراحی بنا با توجه به درختان موجود در سایت انجام گرفت به این صورت که به هنگام ساخت، این درختان را قطع نکردند و حفره هایی درون خانه به صورت حیاط مرکزی برای این درختان در نظر گرفته شد.

جداره های پوشیده شده از گیاه، مرزهای بنا را تعریف می­کنند. این جداره ها با ایجاد شکافهایی از نور و سایه موجب ارتقاء کیفیت فضای داخل می شوند. سطوح داخلی و خارجی بنا با چوب ملینا پوشیده شده است. ویژگی های این چوب در داخل و خارج بنا متفاوت است. استفاده از سنگ گرانیت سیاه نیز فضایی رسمی را ایجاد کرده است.

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *